OKULLAR YENİ AÇILDI...
Bugün ülkemizde çocukların ve gençlerin karne alma heyecanı vardı. Geleceğimizin teminatı olan gençlerimiz, okuldan yaklaşık 15 gün uzak kalacaklar. Okul zamanında her gün sabahın erken saatlerinde evden çıkan çocuklar akşam saatlerinde evlerine dönüyorlar. Bu nedenle öğrenciler günün en önemli vakitlerini evden uzakta geçiriyorlar. Okullar tatil olunca da bunun tam tersi oluyor. Bu sefer öğrenci evde vakit geçirmeye başlar. Okuldan bir karne alan öğrenci evden de iyi bir karne almak için çalışır.
Bu hayatta her öğrencinin iki karnesi vardır. Birini okuldan diğerini evden alıyor. Bu iki karne arasında bazen büyük uçurumlar olsa da genelde ikisi birbirine paraleldir. Ebeveynler, çocukların evde kendilerinden gördüğü, duyduğu her davranışın ve sözün kaynağıdır. Anne babalar kendilerine dikkat etmelidir. Onun için evde çocuklarımıza iyi örnek olmalıyız. Çocuklarımızın dünyasını imar etmek için gösterdiğimiz çabanın aynısını ahiretlerini kurtarmaları için de gösterelim. Evde her konuda ebeveynlere çok iş düşmektedir. Çocuklarımız birer flaş bellek gibi bizi kaydediyor. Onlar bizim kopyamızdır çocuklarımız.
Evlerimiz, çocuklarımız için okuldur. Ev okulu çocuklarımız için yeni açıldı. Evde vakit geçiren çocuklarımız iyi bir eğitimden geçmelidir. Unutmayalım ki her birimiz çocuklarımızın eğitmeniyiz. Farkında olmadan onlara rol model oluyoruz. Çocuklarımız tatil süresinde ev okulundan iyi bir eğitimle güzel notlar almalıdır. Şimdiden Oğlum/ kızım bu tatil düşük notlarını düzeltmen için iyi bir fırsattır. Ya da takdir belgesi aldın diye sakın ders çalışmamazlık yapma yiyenleri duyar gibiyim. Her gün, ders çalış, soru çöz, denemeye gir, kaç net yaptın gibi cümleler evin içinde dolaşıp duracaktır. Bir ev elbette bunlara şahit olmalıdır. Ama anne baba her şeyin yeri ve zamanını iyi bilmelidir. Kimi ebeveynler çocuklarının dünya derslerini hep önde tutar. Ahiretini erteler. Kimisi ahiret hayatını hep söyler çocuk, dünya derslerinden geri kalır. Kimisi de çocuklarına ne dünya ne de ahiret derslerini hatırlatır. Çocuk onların umurunda değilmiş gibi bir hayat sürerler. Tüm bunların hepsi de zararlı sonuçlar doğurur. Ebeveynler orta yolu takip etmelidir. Bir anne baba çocuktan önce kendini düzeltirse çocuk da düzelir. Zaten tüm sorun bundadır. Bizler kendimizi düzeltmeden çocuklarımıza, düzelmeleri için baskı yapıyoruz. Bu şekilde çocuk düzelmez. Önce bizim düzelmemiz lazım. Eğer merhamet bilinci, yardımseverlik duygusu, özü sözü doğru, ahlakı güzel olma vasıfları bizde yoksa çocuklarımızda nasıl olabilir ki. Onlara yaşayışımızla ayna olmalıyız. Bize bakınca kendilerini görsünler. Bundan dolayı ev okulunda iyi bir öğretmen olalım. Unutmayalım ki onlar da bir insandır. Robot veya makine değiller. Yorulurlar. Duygusal olurlar. Tüm bunları bilerek çocuklarımıza yaklaşalım.
Kulağımıza küpe etmemiz gereken bir hakikat var o da “ yer yüzünde hepimiz yüce rabbimizin talebesiyiz” bu küpeyi çocuklarımız bizim kulağımızda görsünler ki onlar da kulaklarına ve gönüllerine bu küpeden taksınlar.
Allah’ım! Neslimizi salihlerden eyle, bizi ve evlatlarımızı doğru yoldan ayırma. Her türlü afet, kaza, bela ve hastalıktan muhafaza buyur. Amin.
